» Klik hier voor meer informatie


Ze is bekend om haar monumentale, meer of minder geabstraheerde zwart-wit tekeningen met sterke licht-donker contrasten. De beelden van Mynke Buskens lijken filmstills te zijn, stopgezette momenten vol beweging maar zonder rumoer. Buskens creëert beelden waarin zich een verhaal afspeelt, een vertelling waarin zij zelf kan verpozen en waarin de beschouwer wordt uitgenodigd.

Haar thema’s zijn afwisselend architectonisch en vegetatief/landschappelijk van aard en vormen daarmee elkaars tegenpolen. Ze ontstaan vanuit de behoefte om een geordend idioom af te wisselen met een vrijere vormentaal. De ruimte waarvan zij uitgaat is in beginsel afgebakend, zoals het interieur van de St.- Janskathedraal, een verwilderde boomgaard in de Betuwe, de bouwput van het muziektheater in Eindhoven.

De voorbereidingsfase bestaat uit het ter plekke maken van schetsen en foto’s. Parallel hieraan wordt een dagboek bijgehouden van associatieve gedachten die tijdens het schetsen opkomen. De uiteindelijke tekeningen worden vervaardigd met grafietstiften en grafietpoeder, waarbij Buskens de fysieke afstand tot het materiaal zo klein mogelijk houdt. Met haar handen en vingers, met wissers en vooral met vlakgom, dat voor een opvallende lichtintensiteit zorgt, wordt het grafiet tot een voorstelling gemanipuleerd. Buskens: “Mijn tekeningen zijn gelaagd. Dat wil zeggen krassen, gummen, krassen, wrijven, gummen en krabbelen, laag na laag.”

Het formaat van de bladen lijkt bepaald door wat Buskens met haar armbereik aankan. Ze werkt als het ware met haar hele lichaam om de betekenis die een bepaalde locatie voor haar heeft tot uitdrukking te brengen. Het resultaat is steeds een afgeronde serie tekeningen van varianten op het gekozen thema, gecompleteerd met evocatieve titels.

» Verberg informatie

Latest Works